شهروندان نراقی قرن هاست 21 ماه مبارک رمضان ( سالروز شهادت مولی
الموحدین علی (ع) ) را با برداشتن و گرداندن نخل در مسیر تاریخی
خود با زبان روزه در رثای آقای مظلوم و غریب مدینه به انجام می
رسانند .
نراقیها با این مراسم آئینی خود ثابت می کنند که اگر مردمان
زمان آن حضرت قدر و منزلت آن ابر مرد تاریخ را نشناخته و پیکر
پاکش بدون تشییع ، مخفیانه در نیزار نجف به خاک سپرده شد
امروزه در سرزمین پارس و از نسل سلمان فارسی دوستارانی دارد که
سالها است با چشمانی اشک بار و دلی آکنده از محبت اهل بیت عصمت و
طهارت تابوتی چوبی را با یاد آن ایام آذین بسته و در محله های
شهر خود به حرکت در می آورند و در زیر آن با ذکر اول مظلوم عالم
ندبه سر می دهند .
توضیح خبر:
نخل تابوتی است چوبی که شکل و فرم خاص خود را دارد و شهر های شیعه
نشین از جمله یزد ، کرمان ، نائین ،اصفهان، کاشان ، خمین در گذشته
این مراسم را داشته اند و متاسفانه در سالهای اخیر این سنت که ریشه
در اعتقادات مذهبی دارد کم رنگ و بعضا به فراموشی سپرده شده است
.
در شهر نراق بیش از هزار سال است این مراسم در ایام شهادت سالار
شهیدان ابا عبد الله الحسین ، امام حسن مجتبی و حضرت علی (ع) صورت
می گیرد و اخیرا در اقدامی جالب و قابل تحسین در ایام شهادت مظلومه
تاریخ ( حضرت فاطمه زهرا(س) این مراسم آئینی تکرار می گردد و ریشه
در اعتقادات مذهبی مردم شیعه نشین منطقه در اندوه از عدم تشییع
پیکر پاک این معصومین در زمان خود دارد و در واقع می خواهند با این
عمل دل پر از اندوه خود را تسکین دهند . نخل کشان در نراق پایه های
خود را نسل در نسل برای پسران ارشد خود به ارث گمارده و داشتن
پایه نخل در بین شهروندان نراقی یکی از افتخارات مهم به حساب می
آید .
از باور های مردم شهر نراق در رابطه با برداشتن نخل این است که
اعتقاد دارند هیچ کس نباید به نخل پشت کند و اگر این اتفاق بیفتد
آن شخص در آن سال بد می بیند( پشت کردن به نخل یعنی اینکه در مراسم
نخل برداری بدون عذر موجه شرکت نکند) .واز باور های دیگر می توان
به این نکته اشاره کرد که مریض های خود را به جهت شفا گرفتن از
زیر پایه ها نخل عبور می دهند .
