در پاسخ به درخواست کاربران عزیز مبنی بر
انتشار اسناد حقانیت مالکیت مادی و معنوی غار چالنخجیر
برای نراقیها بر آن شدیم تا به روش علما در احتجاجات خود
که از اسناد و مدارک باقی مانده در کتاب های طرف
مقابل دعوا که خود آنها تنظیم کرده اند استفاده می
نمایند به کار گیریم تا در صحت آن شکی باقی نماند.
بنده به نوبه خود از شخص آقای صفری به
عنوان کسی که قسمتی از تاریخ شهر دلیجان را هر چند ناقص
جمع آوری کرده و این امکان را فراهم نمود است تا حقانیت
بحث چالنخجیر را ثابت نمائیم به عنوان تلاشی برای ثبت
تاریخ تقدیر و تشکر می نمایم.
آقای صفری کتابی در سال 82 به نام تاریخ و
فرهنگ دلیجان به رشته تحریر در آورده که از همان صفحه اول
عکس آب انبار حاج مهدی نراقی را بر روی جلد آن حک کرده
است، حالا چه ارتباطی بین تاریخ و فرهنگ دلیجان با آب
انبار حاج مهدی نراقی در شهر نراق است خدا داند .( البته
من فکر می کنم منظور ایشان تاریخ و فرهنگ شهرستان دلیجان
بوده که نا خواسته شهرستان از آن حذف شده است )
بگذریم، ایشان در صفحه 61 کتاب خود آورده
است غار بلورین چالنخجیر دلیجان و استناد ایشان برای این
مطلب این است که این غار بالاتر از چاههای آب آشامیدنی شهر
دلیجان می باشد غافل از اینکه در صفحه 243 به نقل از کتاب
فرهنگ آبادیها و مکانهای مذهبی کشور نوشته محمد حسین پاپلی
یزدی نوشته شده در سال 1367 مزرعه احمد آباد را از توابع
شهر نراق ذکر کرده است و منطقه چالنخجیر نیز در ثبت حدود
این مزرعه است .
برای اینکه مطلب واضح تر بیان شود مختصات
جغرافیایی هر دو نقطه را به نقل از همین کتاب می آوریم شما
آنها را با هم مقایسه کرده مطمئنا نتیجه خوبی خواهید
گرفت .
مختصات جغرافیایی مزرعه احمد آباد : ارتفاع
از سطح دریا 1670 متر
طول شرقی 34 درجه و1 دقیقه ،
عرض شمالی 50 درجه و 45 دقیقه
مختصات جغرافیایی غار چالنخجیر : ارتفاع از
سطح دریا 1660 متر
طول شرقی 34 درجه و 2 دقیقه
عرض شمالی 50درجه و 47 دقیقه
بعضی ها ما را سرزش می کنند که چه فرقی می
کند غار برای دلیجان باشد یا نراق مهم سرمایه گذاری در آن
است که این اختلافات مانع آن شده است . در پاسخ آنها باید
بگوئیم شکی در آن نیست که مهم سرمایه گذاری است و رونق
منطقه ولی شما فکر می کنید هویت که لازمه فعالیت اجتماعی
هر فردی است در چه چیزهایی تجلی می کند . آیا به غیر این
است که ما به ایرانی بودن ، مسلمان بودن، شیعه بودن ،
نراقی و دلیجانی بودن خود افتخار می کنیم . طرفداران این
نظریه یا باید تمامی این مسائل را زیر پا بگذارند و هیچ
تعصب قومی ، ملی ،مذهبی و منطقه ای نداشته باشند و یا
اینکه باید برای این تعصبات حد و مرزی را تعریف کنند . اگر
ما امروز در مقابل تغییر نام خلیج فارس با غیرت ملی
ایستاده ایم نباید عده ای ما را محکوم به تند روی کنند.
اگر منافع جهان اسلام و کشور های منطقه را هم بخواهیم
در نظر بگیریم باید به این تغییر نام راضی شده و ننگ خلیج
عربی را برای خود در تاریخ سیاسی ایران ثبت نمائیم ، این
در حالی است که هیچ ایرانی غیرتمندی حاضر به این کار
نخواهد شد . پس ما نراقیها به چه دلیل منطقی باید از این
حق تاریخی خود گذشت نمائیم؟
فرهیختگان ، بزرگان و اندیشمندان دلیجانی
،ما باید این موضوع را مد نظر داشته باشیم که سربلندی
دلیجان نباید به قیمت تحقیر مردم نراق تمام شود و شهر نراق
به عنوان یکی از شهر های تابعه شهرستان دلیجان هرمقدار
توانمند تر باشد شهر ستان از آن بهره خواهد برد . در
شهرستان دلیجان هر کس باید به زادگاه خود افتخار کند خاوه
ای ، جاسبی ، قالهری ، دودهکی و .... هرچند که در شهرستان
دلیجان ساکن است ولی در وهله اول متعلق به زادگاهش می
باشد . سیاست های اعمال شده نباید این هویت های منطقه ای
را کم رنگ کند، اگر تو برای آبادانی شهرت و من برای شهرم
و دیگری برای روستای زادگاهش تلاش کند در جمع می شود
آبادانی شهرستان و نهایتا کشور و علاقه به وطن و زادگاه
موهبتی است الهی برای تمامی انسانها . در جایی از قول
پیامبر(ص) خواندم که اگر علاقه به وطن نبود سرزمین های بد
آب و هوا خراب می شدند .
اختلاف ایجاد شده بین نراق ودلیجان بر سر
مالکیت غار چالنخجیر بخصوص توسط افرادی که در مواضع سیاسی
هستند و بویی از سیاست نبرده اند آینده شهرستان را نه تنها
در این سالها بلکه تا سالهای آینده عقب نگاه خواهند داشت و
دود آن به چشم همه ما خواهد رفت و شهرستانهای دیگر از این
اختلاف نفع خواهند برد . دلیجان استعداد تبدیل شدن به قطب
صنعتی را دارد و شهر نراق استعداد تبدیل شدن به قطب
گردشگری، چرا بعضی از ما همه چیز را برای خودمان می
خواهیم و دیگران در فرهنگ ما باید بروند و بمیرند چون
دست تقدیر آنها را تابع شهر یا شهرستان ما کرده است ؟
این سوالی است که اگر جواب داده شود سعی
خواهیم کرد نظرات کاربران را در سایت درج نمائیم .
