آداب و رسوم

نراق به علت قدمت زیاد خود همانند سایر نقاط ایران دارای آداب و رسوم زیادی می باشد. که در اینجا به برخی از آنان اشاره می کنیم. از این نمونه ها ،  مراسم عزاداری می باشد.

برداشت نخل در ايام عزاداری :

 نراقیها همچون مردم نواحی کویر  ایران که عموما شیعه مذهب هستند و  به علت قرابت و نزدیکی که به تاریخی دارالمومنین  کاشان دارند تحت تاثیر مردم این مناطق در ایام سوگواری ائمه اطهار اقدام به مراسم نخل کشی در مسیر هایی از شهر می نمایند .

در شهر نراق دو عدد نخل وجود دارد که قدمت آنها به بیش از 300 سال پیش بر می گردد .نراقیها  نخل بزرگتر رابه نام امام حسین و کوچکتررا به نام امام حسن نام می برند  . خانواده های اصیل نراقی هر کدام پایه هایی از این نخل ها را از پدارن خود به ارث برده اند و معمولا نسل به نسل به اولاد ذکور و ارشد خانواده می رسد . داشتن پایه نخل در نراق نشانه اصالت نراقی بودن افراد است .  روز عاشورا ، روز 21 ماه مبارک رمضان ، 28 ماه صفر ( شهادت امام حسن و رحلت پیامبر ) و روز شهادت حضرت زهرا ایامی است که مراسم برداشتن نخل در نراق صورت می گیرد. نراقیها نسبت به برگزاری این مراسم اعتقادات خاصی دارند و پشت کردن به آن را بسیار بد می دانند . خانواده هایی که مریض دارند سعی می کنند مریض خود را از زیر نخل عبور داده و به پایه کشان نخل نذوراتی را هدیه کنند . در این مراسم یک نفر سوار برنخل شده و به محله های مختلف شهر که می رسد یادی از گذشتگان آن محله کرده و برای آنها طلب قرائت فاتحه می نماید و ادعیه و ذکر مصیبت می خواند . این مراسم همچون مراسم شهر هایی مانند یزد و نائین شکوه خاصی به عزادار یهای نراق می دهد.

 

برای دیدن تصویر اصلی اینجا کلیک کنید برای دیدن تصویر اصلی اینجا کلیک کنید برای دیدن تصویر اصلی اینجا کلیک کنید برای دیدن تصویر اصلی اینجا کلیک کنید

 

مراسم انداختن آتش توسط چوپانان در فصل بهار از فراز کوه ال(OL) :

بر شهر نراق کوه بسیار زیبا و دیدنی مشرف است به نام ال که به معنای آشیانه عقاب و به تعبیری دیگر جن می باشد . در دامنه این کوه قلعه ای وجود دارد که در باور مردم نراق سکونتگاه اجنه است و شاید به همین منظور آن را "ال" می نامند .( در زبان ترکی به جن آل می گویند ).  در بین چوپانان نراقی مرسوم است که در اول بهار گوسفندان خود را برای چرا به ارتفاعات این کوه برده و حضور خود را به جمع کردن هیزم و انداختن آتش در هنگام شب از فراز کوه  به پائین اعلام می کنند . به علت داشتن شیب منفی این کوه ، آتش مسیری طولانی را تا پائین دامنه طی کرده و باعث شور و شعف مردم می شود . در موقع برگزاری این مراسم مردم اغلب بر پشت بام های خود رفته و این آتش بازی را تماشا می کنند . اغلب کسانی که از این مراسم اطلاعی ندارند تصور می کنند آتشفشان فعال شده است .  مرحوم امیر مسعود نراقی از شعرای بزرگ این دیار در وصف کوه ال و این مراسم شعری به یادگار گذاشته است که خواندن آن خالی از لطف نیست :

به کوه آل که نشان دیار من است                                  سلام باد که پیوسته افتخار من است

به دامنش درو دشتی است سبز و خرم و شاد             که آب صافی آن شهد خوشگوار من است

رقم زده فلکش بر جبین گذشت زمان                          که از روند زمان نقش پایدار من است

به هیبتی که بدامان کشیده خاک نراق                                 نهفته قصه پیوند استوار من است

زباغ لاله که در دل دمیده فصل بهار                           توان شناخت که مشتاق بی قرار من است

به صخره های سترگی که در میان دارد                              حکایت دل سنگین روزگار من است

به آتشی که شبانان برآن بر افروزند                               زبان شوق و لهیب دل فکار من است

به ابرو باد و مه و خور به طعنه خنده زند                      که تا قیام قیامت جهان به کام من است

برون کشیده سر از خاک و برفلک اندام                    عقاب عرشم و شیر فلک شکار من است

برون نمی رود از دل هوای منظر ال                                که یاد عهد جوانی و یادگار من است

سلام من همه بر آشنا و سال و زمان                           به ال که آینه دار دیار و یار من است

به باغ طبع نراقی بهار گو نرسد                                      بهار منظر ال را نما بهار من است

 

 

برای رفتن به صفحه اصلی اینجا کلیک کنید

صفحه اصلی